Archief van
Categorie: Uncategorized

Blog Sarah

Blog Sarah

Als ik deze verhalen aan familie, vrienden of kennissen vertel verschieten ze allemaal, één voor één. Ik vraag me af hoe het komt dat verhalen over politiegeweld, maar ook de positieve verhalen over vluchtelingen, nooit in de media komen. Tijdens de reis heb ik meer en meer beseft dat de realiteit helemaal anders is dan hoe ze in de media getoond wordt.
Blog Patrycja

Blog Patrycja

Een week geleden zijn we teruggekomen van onze roadtrip. Afscheid nemen was moeilijk. We zijn echt gehecht geraakt aan de volle bus, aan het rondtrekken, aan elkaar… De laatste dagen zijn voor iedereen zwaar geweest. Langs alle kanten krijgen we vragen: ‘En hoe was het?!’ Wat moet je daarop antwoorden? ‘Leuk?’ ‘Boeiend?’ ‘Heftig?’
Blog Jitske

Blog Jitske

Ik heb enorm veel respect voor deze mensen en vraag me constant af hoe hun poging is afgelopen. Zijn ze brutaal gepushbacked? Zijn ze geraakt waar ze wilden geraken? Hebben ze iemand verloren door gewelddadige handelingen of extreme situaties?
Blog Hanna

Blog Hanna

Deze man ziet er zo normaal uit, maar heeft duidelijk veel zorgen, stress en onzekerheden. Hij dankt ons oprecht voor het gesprek en onze wegen scheiden met de woorden: misschien tot nog eens, ergens in Europa.
Blog Sarah

Blog Sarah

Vandaag ontmoette ik een vluchteling uit Pakistan. Hij vertelde me dat hij graag naar Barcelona wil gaan en dat hij daar zelf ook vluchtelingen wil helpen. Hij wil dit doen omdat hij weet hoe erg de situatie van vluchtelingen is.
Blog Leah

Blog Leah

Na vier dagen zijn we al vlotjes in ons derde stad, Sarajevo, beland. Hier en daar praatten we met de mensen van wie de route zeker niet zo vlotjes ging/gaat als de onze. Moeilijk om tegen deze hoopvolle ‘people on the run’ te zeggen dat we ze niet kunnen meenemen naar Belgica in onze ruime bus (laadruimte), want we denken vol medelijden dat dit toch niet zo moeilijk zou zijn. Is dit dan het voordeel van een inwoner van een…

Lees Meer Lees Meer

Bihać, 4 maart

Bihać, 4 maart

Bij kinderen is de politie even wreed bij pushbacks, zei een moeder tijdens het tekenen. Blijkbaar krijgen de kinderen in Borici ook een training om de zogenaamde ‘game’ te spelen. ‘The game’ is de benaming die de vluchtelingen gegeven hebben aan de pogingen om de grens naar Kroatië over te steken en de politie te omzeilen.
Stories from the road, pt. 3

Stories from the road, pt. 3

Heeft iemand zijn jas gezien? Of zijn gele schoenen? Een warme jas uit de sportwinkel in Bihać, gekocht met wat geld dat hij kreeg van passerende toeristen. Goed bestand tegen regen en wind. ‘Want dat was nodig,’ zei hij.
Stories from the road, pt. 2

Stories from the road, pt. 2

‘Het is nu nog niet zo lang geleden,’ zegt ze met een heel zachte stem in de lokale pizzeria. Geen 50 meter verder herinnert de soldaat met baret aan heroïsche Kroatische nationalisten. ‘In deze buurt staan ze heel sterk,’ vertelt ze verder. Toen ook al. Toen is de lente van 1991. Toen was ze 4 jaar.
Stories from the road, pt. 1

Stories from the road, pt. 1

‘Ik ben al overal geweest. Eerst langs de grens met Turkije, dan met het bootje overgestoken in Griekenland, dan overgestoken door de bossen en de bergen. Opgejaagd door de honden van de politie in Macedonië. In de kleine dorpjes in Macedonië betaalden we dan 3000 euro om door te reizen naar de grens.’