Met de trein naar Menton – Ventimiglia, Italië

Met de trein naar Menton – Ventimiglia, Italië

Elke dag proberen tientallen mensen op de vlucht vanuit Italië de grens met Frankrijk over te steken. Voor ons is dat ontzettend simpel: we  kopen  een treinticket en hop, we zijn weg. We moeten onze identiteitspapieren niet bovenhalen en worden niet aangesproken. Voor mensen op de vlucht is de trein nemen geen optie. Elke trein die de grens oversteekt, heeft een verplichte stop in de Franse kuststad Menton. Daar kamt de politie minutieus elk onderdeel van de trein uit. De…

Lees Meer Lees Meer

Nachtelijke wandeltochten – Ventimiglia, Italië

Nachtelijke wandeltochten – Ventimiglia, Italië

Op een avond onder de brug in Ventimiglia:”Kijk naar mijn voeten. Ik weet niet meer hoe vaak ik het al probeerde of hoeveel kilometers ik heb afgelegd, maar mijn voeten zijn kapot.” We zien wonden van ongelukken tijdens recente nachtelijke wandeltochten richting Frankrijk. Littekens bij mensen die Libië en de Sahara hebben, waar smokkelbendes mensen martelen en zelfs doden. “Ze hielden vuur onder een plastic waterkan en lieten het brandende plastiek op onze voeten druppelen. Ze dwongen ons om te…

Lees Meer Lees Meer

Aan de oevers van de Roya – Ventimiglia, Italië

Aan de oevers van de Roya – Ventimiglia, Italië

Het treinstation in Ventimiglia, het laatste Italiaanse dorp voor de grens met Frankrijk. Hier lijken twee werelden naast elkaar te bestaan. Ventimiglia is zowel een mondaine badplaats vol luxe en elegantie als een wachtkamer voor ongeveer 700 vluchtelingen. Zo’ 400 van hen verblijven in het officiële opvangkamp van het Rode Kruis. De 300 andere mannen, vrouwen en kinderen – zelfs baby’s – kamperen aan de oever van de Roya Rivier, onder de bruggen van de snelwegen naar Frankrijk. Hier ontmoet…

Lees Meer Lees Meer

Italiaanse wereldkeuken – Gorizia, Italië

Italiaanse wereldkeuken – Gorizia, Italië

Gorizia, een Italiaans dorp aan de grens met Slovenië, is al jaren een transitplaats. Voor het sluiten van de Balkanroute passeerden hier duizenden mensen op de vlucht. Terwijl Oostenrijk zijn grenzen gesloten hield, konden mensen hier immers nog een poort naar West-Europa vinden. Wie aankomt in Gorizia, kan asiel aanvragen in Italië. Het Rode Kruis, Caritas en Médicins du Monde organiseren opvang: bed, bad en brood. Heel wat mensen op de vlucht willen liever doorreizen. Italië heeft volgens hen weinig…

Lees Meer Lees Meer

“Animals” – Grens Servië/Kroatië

“Animals” – Grens Servië/Kroatië

“Ik probeerde de grens al meer dan 65 keer over te steken. Ik geraakte zelfs al tot in Slovenië.” We luisteren naar de verhalen van vele jonge mannen die gestrand zijn op de grens tussen Servië en Kroatië. Twee of drie jaar geleden waren zij nog aan het werk als leraar, tandarts of vertaler. Ze dromen ervan om hun job of hun opleiding verder te zetten in Europa. Veelal reizen ze alleen en hebben ze hier vrienden gemaakt. Het zijn…

Lees Meer Lees Meer

Levendige verlaten fabriekspanden – Šid, Servië

Levendige verlaten fabriekspanden – Šid, Servië

In Šid in het westen van Servië zitten meer dan 8000 mensen vast. De meesten zijn gevlucht uit Afghanistan en Pakistan. Ze willen doorreizen naar een veilig land waar ze asiel kunnen aanvragen. Ze hopen op een een beter leven, maar zijn het slachtoffer van de Europese grenzenpolitiek en de kilometers bewaakte hekken aan de grens met Hongarije en Kroatië. Uit angst voor opsluiting of deportatie melden ze zich niet bij de autoriteiten. Ze slapen in verlaten fabriekspanden of in…

Lees Meer Lees Meer

Rezwan – Belgrado, Servië

Rezwan – Belgrado, Servië

Hier was ik 2 jaar geleden ook. Ik wil mij onderdompelen in herinneringen, het positieve eruit halen. Mijn reis naar West-Europa was verschrikkelijk zwaar. Toen ik in Servië aankwam, was er al zo veel gebeurd. Ik liet iedereen en alles achter in Afghanistan, trok te voet door de bergen, zat urenlang vast in onmogelijk kleine ruimtes, deed dagenlang zonder eten en drinken.  Het gemis hield me wakker ’s nachts. Zou ik mijn moeder, vader, zussen en broers ooit terugzien? Zijn…

Lees Meer Lees Meer

Grensoverschrijdende schoenen – Belgrado, Servië

Grensoverschrijdende schoenen – Belgrado, Servië

Deze jongen is 17. Twee jaar geleden vertrok hij uit Afghanistan, op weg naar een veiliger en beter bestaan. Moeder en vader liet hij achter. Jonge broers en zussen kon hij niet vertellen wat er aan de hand was. Op een nacht moest hij weg. Zonder voorbereiding. Zonder bagage. Zonder hulp. De taliban zaten hem op de hielen. Het was vertrekken of opgepakt worden. Er restte hem geen andere keuze. We ontmoeten hem in Belgrado in het zogenaamde Afghaans park. Hij…

Lees Meer Lees Meer

Eindeloos

Eindeloos

Ik zit op een stoel Voor mij liggen een blad en een pen Nu eens kijk ik op Dan weer starend naar letters, woorden, zinnen, witruimte Veel witruimte Want wat er echt in mijn hoofd speelt, is moeilijk te verwoorden Starend naar mijn blad Mijn blad Weet je wat ik moeilijk vind? Had je dan ooit eens gedacht aan het feit dat deze reis voor hen eindeloos is? Was het niet fysiek, ging het verder in hun hoofden En wij…

Lees Meer Lees Meer

Diep geraakt

Diep geraakt

Ik heb de laatste weken handen geschud van vele mensen. Mensen die Urdu spraken, of Pashtoe. Mensen uit Somalië, Eritrea of Pakistan. Soedanezen, Bangladeshi, Koerden. Mensen die leven in onzekerheid, in angst en in mensonwaardige omstandigheden. Dat heeft mij diep geraakt. Mijn leven is zo makkelijk, alles komt op een schoteltje. Ik kan elke dag opnieuw mijn ding doen, zonder te moeten vrezen dat ik vannacht in de kou buiten slaap, gearresteerd word door de politie of gedeporteerd word naar…

Lees Meer Lees Meer