Levendige verlaten fabriekspanden – Šid, Servië

Levendige verlaten fabriekspanden – Šid, Servië

In Šid in het westen van Servië zitten meer dan 8000 mensen vast. De meesten zijn gevlucht uit Afghanistan en Pakistan. Ze willen doorreizen naar een veilig land waar ze asiel kunnen aanvragen. Ze hopen op een een beter leven, maar zijn het slachtoffer van de Europese grenzenpolitiek en de kilometers bewaakte hekken aan de grens met Hongarije en Kroatië. Uit angst voor opsluiting of deportatie melden ze zich niet bij de autoriteiten. Ze slapen in verlaten fabriekspanden of in…

Lees Meer Lees Meer

Rezwan – Belgrado, Servië

Rezwan – Belgrado, Servië

Hier was ik 2 jaar geleden ook. Ik wil mij onderdompelen in herinneringen, het positieve eruit halen. Mijn reis naar West-Europa was verschrikkelijk zwaar. Toen ik in Servië aankwam, was er al zo veel gebeurd. Ik liet iedereen en alles achter in Afghanistan, trok te voet door de bergen, zat urenlang vast in onmogelijk kleine ruimtes, deed dagenlang zonder eten en drinken.  Het gemis hield me wakker ’s nachts. Zou ik mijn moeder, vader, zussen en broers ooit terugzien? Zijn…

Lees Meer Lees Meer

Grensoverschrijdende schoenen – Belgrado, Servië

Grensoverschrijdende schoenen – Belgrado, Servië

Deze jongen is 17. Twee jaar geleden vertrok hij uit Afghanistan, op weg naar een veiliger en beter bestaan. Moeder en vader liet hij achter. Jonge broers en zussen kon hij niet vertellen wat er aan de hand was. Op een nacht moest hij weg. Zonder voorbereiding. Zonder bagage. Zonder hulp. De taliban zaten hem op de hielen. Het was vertrekken of opgepakt worden. Er restte hem geen andere keuze. We ontmoeten hem in Belgrado in het zogenaamde Afghaans park. Hij…

Lees Meer Lees Meer

Eindeloos

Eindeloos

Ik zit op een stoel Voor mij liggen een blad en een pen Nu eens kijk ik op Dan weer starend naar letters, woorden, zinnen, witruimte Veel witruimte Want wat er echt in mijn hoofd speelt, is moeilijk te verwoorden Starend naar mijn blad Mijn blad Weet je wat ik moeilijk vind? Had je dan ooit eens gedacht aan het feit dat deze reis voor hen eindeloos is? Was het niet fysiek, ging het verder in hun hoofden En wij…

Lees Meer Lees Meer

Diep geraakt

Diep geraakt

Ik heb de laatste weken handen geschud van vele mensen. Mensen die Urdu spraken, of Pashtoe. Mensen uit Somalië, Eritrea of Pakistan. Soedanezen, Bangladeshi, Koerden. Mensen die leven in onzekerheid, in angst en in mensonwaardige omstandigheden. Dat heeft mij diep geraakt. Mijn leven is zo makkelijk, alles komt op een schoteltje. Ik kan elke dag opnieuw mijn ding doen, zonder te moeten vrezen dat ik vannacht in de kou buiten slaap, gearresteerd word door de politie of gedeporteerd word naar…

Lees Meer Lees Meer

sous le pont de Ventimiglia, on y danse

sous le pont de Ventimiglia, on y danse

Een idyllische Italiaanse heuvelrug bezaaid met pittoreske huizen vormde vandaag het decor voor de absurde en onmenselijke taferelen die zich afspeelden onder de betonnen brug van Ventimiglia. De aanwezigheid van tenten en mensen anno 2018 stelt de universele rechten van de mens toch heel sterk in vraag. Op het eerste Franse stationsperron stonden troepen agenten paraat om de migratiestroom van zuid naar west een halt toe te roepen. Treinen werden doorzocht – mensen gedeporteerd – terug naar af – naar…

Lees Meer Lees Meer

Shit in Sid

Shit in Sid

Verwelkomd door krijsende kraaien die neerdalen in kale bomen Dode takken met de potentie van leven Zwarte vleugels in ijle lucht omarmen de wreedheid van een uitzichtloos bestaan   Beton en karton Geïmproviseerde kachel – gevijnsde warmte Schril contrast met de donkere diepte in gitzwarte ogen Niet te peilen schoonheid van een verloren bestaan   Hoewel alles nieuw is Voelt het vertrouwd.
Huis in Sid

Huis in Sid

Oude fabriek, vervallen glorie koude loods met gaten een inham – een huis wit plastic – een deur en ramen geen bed, wel karton vlammen in een ton die niet reiken aan de warmte in de harten van de mensen die hier beschutting zoeken Een warmte die wij niet geven want met karton, een ton en gaten kan jij leven?
Vluchtelingenempowerment op maat

Vluchtelingenempowerment op maat

In Ljubljana ontmoetten we heel verscheidene projecten die allemaal de bedoeling hadden mensen op de vlucht te helpen. ROG is een kunstenaarsverband en kraakpand dat origineel ontstond als een ontmoetingsplaats waar jongeren uit de hoofdstad en backpackers van over de hele wereld vrij kunnen samenkomen, skaten en discussiëren over politieke thema’s. De leegstaande gebouwen van de oude fietsenfabriek bieden heel veel ruimte en ze worden opgewaardeerd met graffiti, schilderijen en assemblagekunst. Binnen deze hub ontstond het sociale centrum Second Home…

Lees Meer Lees Meer

Laten we een hek bouwen

Laten we een hek bouwen

Laten we een hek bouwen Een afscheiding in het land Een abrupt einde van de weg Een duidelijk onderscheid tussen twee landen Laten we een hek bouwen Waardoor één plots twee worden, tegenover elkaar Mensen eerder verbonden, nu weg van elkaar Kijkend, verlangend naar de andere kant, de overkant Laten we een hek bouwen Om mensen tegen te houden Mensen op weg naar een droom Een glimp hoop op een beter bestaan Laten we een hek bouwen Worden we daar…

Lees Meer Lees Meer