Blog Sarah

Blog Sarah

We zijn vandaag exact twee weken terug van de inleefreis. We kwamen veel vluchtelingen tegen, mensen die hopen op een beter leven, een plaats waar ze veilig zijn. Ik denk vaak terug aan de reis, maar waar ik nog vaker aan denk is: hoe kunnen wij een verschil maken en hoe kunnen wij vluchtelingen helpen? Niet enkel hier in België, maar ook in andere landen en aan de grenzen. Er zijn heel veel dingen die me zijn bijgebleven, maar de verhalen over het politiegeweld hebben me het meest geraakt. Ik kan echt niet snappen hoe je als politieagent vluchtelingen hun papieren, geld, gsm’s… zomaar kan afpakken. En wat ik nog erger vind is dat ze vluchtelingen mentaal proberen te breken, slagen, zelfs bewusteloos slagen.

Als ik deze verhalen aan familie, vrienden of kennissen vertel verschieten ze allemaal, één voor één. Ik vraag me af hoe het komt dat verhalen over politiegeweld, maar ook de positieve verhalen over vluchtelingen, nooit in de media komen. Tijdens de reis heb ik meer en meer beseft dat de realiteit helemaal anders is dan hoe ze in de media getoond wordt. Ik hoop dat we onze verhalen met het brede publiek kunnen delen en zo de negatieve gedachten in positieve kunnen veranderen. Verder hoop ik ook dat ons bezoek aan het Europees Parlement voor een humaner beleid zal zorgen.

De reis heeft invloed op mij gehad. Ik merk dat ik beter nadenk over dingen voordat ik er een mening over vorm. Ik klaag minder snel als ik het koud heb of als ik honger heb…. We hebben het hier echt goed, en dat beseffen we veel te weinig.

Ik ben Road of Change echt heel dankbaar voor de unieke kans die ik heb gekregen. Road of Change is voor mij een mooie, emotionele en leuke herinnering die ik nooit zal vergeten.

Auteur: Sarah Dibas

Reageren is niet mogelijk.